Meer weten over doopsgezinden en remonstranten?
 

De ogen van het hart

Naar de startpagina

 

Startpagina Kerkdiensten Nieuws / agenda Concerten Overdenkingen De gemeente Kerkhuur


Moge hij verlichten de ogen van uw hart, zodat ge
zult weten welke de hoop is waartoe hij roept
(Efeziėrs 1 : 18a - Naardense vertaling).

Misschien wel de leukste bezigheid in de vakantie - of die nu dichtbij of ver weg wordt gehouden - is het kijken naar mensen. Zittend bij het zwembad of op een terras zien we ze aan ons voorbij trekken. Uren kunnen we het volhouden en het blijft leuk en bij zonder; die bonte stoet aan mensen. We kijken niet alleen, we vergelijken en (be)oordelen ook meteen. Op de achtergrond klinkt er ook meteen in ons: 'Zo zou ik ook wel willen zijn' of 'Die ziet er niet uit, zo zou ik nooit willen zijn/doen'.

Het is niet onze bedoeling om mensen te veroordelen, het is gewoon de bril die we op hebben als we kijken. We zien niet alleen wat er is, w e zien door de bril van onze eigen ervaringen en verwachtingen. Wat we zien en beoordelen is dan ook meestal niet de ander die we langs zien lopen, want die kennen we immers niet, we zien vooral onszelf. Onze eigen projecties en dan valt in de ander vooral op wat we in onszelf niet prettig vinden of zelfs helemaal niet (willen) zien. Ons oordeel zegt meer over onszelf dan over een ander. Zo blijken we helemaal te kijken. Wanneer je in verwachting bent of wanneer dat probeert te ra ken, maar het niet lukt, zie je overal zwangere vrouwen. Wanneer je een ziekte krijgt waar je nooit van had gehoord, blijken er in je omgeving toch meer mensen te zijn, die hetzelfde hebben of in ieder geval iemand kennen die het heeft.
Is dat waar het in Matteüs 7 : 3 over gaat, als er staat: 'Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt?' Kunnen we de ander inderdaad niet zien, zolang we geen weet willen hebben van de balk in ons eigen oog. Kunnen we de ander inderdaad niet zien, zolang we niet weten of willen weten wat er in onszelf is aan donker en licht, aangenaam en onaangenaam?

Pas als we eerlijk en zonder oordeel naar onszelf kunnen kijken, kunnen we dat ook naar de ander. In het citaat uit Efeziėrs wordt dat kijken met de ogen van het hart genoemd. Niet langer oppervlakkig kijken met alleen de ogen en dan snel een oordeel klaar hebben, maar kijken waar het hart bij betrokken is. Die manier van kijken brengt een verandering teweeg in de manier waarop we kijken naar de wereld, maakt ons tot nieuwe mensen, die dieper en helderder kijken naar situaties en mensen en dus ook verrassende oplossingen kunnen bedenken voor dingen die onoplosbaar lijken.

Deze andere manier van kijken heeft alles te maken met het jaarthema 'Zo goed als nieuw' van de doopsgezinde broederschap komend seizoen. Het is een vervolg op twee eerdere jaren die in het teken staan van de 'Pelgrimage van gerechtigheid en vrede' waar de Wereldraad van Kerken de afgelopen jaren mee bezig is. We zijn dus met elkaar onderweg naar gerechtigheid en vrede. En: Onderweg zijn betekent je omgeving anders gaan zien. Aangeraakt worden door het grote geheim dat we 'God' noemen en daardoor veranderen. Nieuw, maar toch ook jezelf, 'Zo goed als nieuw' dus. Deze manier van kijken heeft ook alles te maken met de slogan van de remonstranten 'Geloof begint bij jou'. Geloof heeft alles te maken met de manier waarop we kijken, met de bril die we onvermijdelijk dragen en waardoor we alles zien. Pas als we ons willen laten aanraken en ons bewust wil len zijn van de bril die we dragen, opent zich de mogelijkheid om te kijken met de ogen van het hart. We krijgen weer een heel seizoen de tijd om te leren kijken met ons hart en zo de wereld in een ander licht, in Gods licht te zien.

Sonja van der Meulen
Lokroep, sep-okt 2017

 
Contact Suggesties of opmerkingen mailen?